Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2017

"Ο μοναχικός ταξιδιώτης"

Εικόνα
Να λυγάς, αλλά να μην σπας. Να λιγοψυχάς, αλλά να μην τα παρατάς. Να ακολουθείς το δρόμο σου, ακόμα και όταν τον έχεις χάσει. Να παλεύεις κάθε μέρα με τους δαίμονές σου, μα τα βράδια να κοιμάσαι με αυτούς. Να κοιτάς μέσα σου βαθιά, ακόμα κι εκεί που κρύβεις τις πληγές σου.

"Περπατάτε γιατί χανόμαστε"

Εικόνα
Από έναν περίπατο γύρισα και μου έχει καρφωθεί η ιδέα να γράψω για το μεταμοντέρνο άνθρωπος και πώς κάθεται ακίνητος και βλέπει τα τραίνα να περνούν. Καμία κίνηση, καμία δραστηριότητα, μια νωθρότητα που σε κοιμίζει, αν είσαι τυχερός και δεν σε σκοτώσει...

"Όλα είναι δρόμος"

Εικόνα
Ανάσα δεν παίρνουμε, τρέχουμε, αγκομαχάμε, μα δεν προχωράμε – που πάμε; Κάτι στιγμές μας μένουν να θυμόμαστε μέσα σε ζωές χαμένες. Ώρες ατέλειωτες σε άχαρες δουλειές, ώρες χαμένες σε μίζερες στιγμές. Κάτι λίγοι το κατανοούν, αντιδρούν, αλλά κανείς δεν τους δίνει σημασία σε αυτόν τον τρελό αγώνα δρόμου...

"Η αγωνία του ερημίτη"

Εικόνα
Πού χάθηκες ερημίτη τόσες μέρες και νύχτες; Μήπως χώθηκες στο βάθος της σπηλιάς για να βρεις τον εαυτό σου; Ή πήρες τις ρούγες για να βρεθείς με τους ανθρώπους και να χάσεις τον εαυτό σου;

"Καράβι που βουλιάζει..."

Εικόνα
Έπεσαν οι υπογραφές, λέει, θα συνεχιστεί η φτωχοποίηση, η δουλοποίηση και έρχεται η ερημοποίηση. Μνημόνιο μέχρι το τέλος του κόσμου προβλέπεται για μας. Θα ζούμε για να ξεπληρώσουμε ένα χρέος που δεν βγαίνει. Θα το μετακυλήσουμε στις επόμενες γενιές, θα τους σκλαβώσουμε και αυτούς, αλλά θα μένουν Ευρώπη...

"Κόλλα λευκή..."

Εικόνα
Κοιτάζοντας για ώρες τη λευκή κόλλα συνειδητοποιείς με θλίψη πως δεν είσαι ποιητής, δεν είσαι συγγραφέας – αυτοί δεν αφήνουν για τόση ώρα άδεια την κόλλα τους. Πάντα έχουν κάτι να γράψουν – κάτι να πουν...

"Ποτέ την Κυριακή"

Εικόνα
Οι χαρτογιακάδες που βλέπουν μόνο αριθμούς και αγνοούν τους ανθρώπους, έριξαν άλλη μια λύση στο τραπέζι για τη σωτηρία της Ελλάδος. Να δουλεύουν, λένε, τα μαγαζιά και τις Κυριακές. Να πάρει μπρος η αγορά – ρε, πού τα πουλάτε αυτά;